สามปีกว่าผ่านไป

ตอนนี้ก็อยู่ปีสี่เเล้ว
สอบเเมคโครมาก็สองครั้ง
สอบมิดเทอมมาก็หกครั้ง
ครั้งที่เจ็ดก็ใกล้ๆเข้ามาละ
อีกเเป๊บๆก็เรียนจบ
เเล้วก็ทำงาน
เเล้วก็หาเเฟน
เเล้วก็เเต่งงาน
มึลูก

ไอ่สามบรรทัดหลังนั่่นมันจะเกิดขึ้นไม๊วะ
ถ้ายังไม่ลืม

อยากจะร้องเป็นเพลง ทำไมไม่จำ
เเต่ถ้าร้องเพลงออกมานำ้ตามันจะไหลออกมาด้วยไม๊นะ
???
ทำไมถึงไม่จำซะที
เป็นปีเเล้ว
หรือเพราะยังไม่มีใครใหม่
รู้สึกเเพ้?
ไม่ได้อยากได้คืนมา
ไม่ได้เสียดาย
ไม่รู้ด้วยซำ้ว่ายังรักอยู่รึป่าว
ไม่ได้คิดว่าอะไรมันหายไป
อยู่คนเดียวก็มีความสุขดี
เเต่เเค่บางครั้งมันรู้สึกเเย่ๆกับเรื่องที่เจอมา
มันยังเจ็บไม่หาย
ทำไมวะ
ทำไมไม่จำ

ก็เข้าใจ
เเต่เเค่ใจมันไม่เข้าใจเหมือนที่สมองทำ

ชีวิตเเค่โดนทำร้ายหว่ะ
จะเอาอะไรมากมาย
life goes on, right?

i gotta survive!!
lol

เดี๋ยวเราก็เจอของเรา
ไม่นานหรอก

อย่างน้อยเราก็รู้ว่ารักมันเป็นยังไง
การรักใครมากๆ มากกว่ารักตัวเองมันมีจริง

ถ้าจะให้เสียดาย
ก็คงเสียดายเวลาที่ไม่ได้อยู่กับพ่อ เเม่ น้อง
เเล้วก็เสียดาย ที่คนคนนึงต้องเสียคนที่รักเค้ามากไป
เเต่ยังไงเค้าก็มีอีกคนที่อาจจะรักเค้ามากกว่าเรา
เราก็ได้เเต่หวังว่าเค้าจะมีความสุขกัน
ถึงเค้าจะไม่สุข
ก็อย่าให้เรารับรู้เลย
มันไม่ใช่เรื่องของเราเเล้ว

มันไม่เกี่ยวอะไรกับเราอีกเเล้ว
ใช่ไม๊

จะมีใครหลงมาอ่านไม๊วะ
ห้าห้า

เฮ้อออออ
ดีที่ไม่มีคนเล่นเเล้ว

ออกไปเจอโลกกว้าง
เเต่สุดท้าย
ก็กลับมาติดกับโลกเเคบๆของตัวเองอยู่ดี

รัก...ตัวเองให้มากกว่านี้ก็จะดีนะออม

เเล้วก็
จำซะที
จำ ซะ ที

there's no US, anymore
there's no you, anywhere

it's just me, sitting here in the dark
thinking about what i've been thru
crying, for the things that passed
praying, for the next moring
and hoping that the sunlight will wipe my tears

i'm whispering
but no one can hear

who gonna have time to listen to me
since everyone's got there own life to live

so i gotta live my life, alone


loneliness is not gonna kill me
it wont hurt me, it cannot hurt me
coz im strong...my SHELL is strong
but who knows.. who am i? inside...

........
My world, My way...
Om